เรื่องขำๆของความเชื่อ

เรื่องขำๆของความเชื่อ

ผมมีโอกาสได้พาคุณแม่ไปเที่ยววัดถ้ำเสือ จังหวัดกาญจนบุรี [http://www.comingthailand.com/kanchanaburi/wat-thamsua.html]
ตามประสาชาวพุทธ
มีเรื่องที่อยากจะเล่า คือเรื่องของความเชื่อ

ที่วัดถ้ำเสือ ซึ่งตั้งอยู่บนยอดเขาหัวโล้น เมื่อเดินขึ้นบันไดไปแล้ว100กว่าขั้น บนยอดเขาที่ตั้งวัด ต้นไม้มีไม่ถึง20ต้น

ณ จุดหนึ่งมีบ่อน้ำ 1บ่อ ซึ่งทางวัดสร้างขึ้นมาประมาณว่าเป็นบ่อน้ำซึ่งมีน้ำซึมจากยอดเขา เป็นบ่อน้ำหรือน้ำมนต์ศักสิทธิ์ มีป้ายให้สาธุชนท่องบทสวดคาถา ขอพร หรืออะไรก็แล้วแต่ แต่ผมมองดูในบ่อแล้ว คงไม่ใช่น้ำที่ซึมจากยอดเขาแน่ๆ ยังไงก็น้ำประปาซึ่งทางวัดคงทำระบบปล่อยน้ำไว้  ให้น้ำไหลออกมาตามระดับน้ำของมัน

แต่ยังไงก็แล้วแต่ ยังไงก็ถือซะว่าคือน้ำมนต์เหมือนตามวัดต่างๆนั่นแหละ
แต่เรื่องที่จะเล่า ก็คือเรื่องที่ วัดนี้มีนักท่องเที่ยวทั้งชาวไทยและชาวต่างชาติไปเที่ยวชมค่อนข้างมาก เพราะเป็นวัดที่มีความสวยและแปลกอีกแห่งหนึ่งของประเทศเลยก็ว่าได้
ผมเดินไปถึงจุดที่บ่อน้ำตั้งอยู่ สิ่งที่เห็นคือ ไม่รู้ใครไปบอกฝรั่งว่าเป็นบ่อน้ำศักสิทธิ์ ให้ทำอย่างนั้นอย่างนี้ตามความเชื่อคนไทย

เอาซิครับ...คราวนี้ ฝรั่งตักน้ำมาล้างหน้า พรมหัว ดื่มกิน แบ่งกันทั้งชายหญิง กินกันใหญ่ ทั้งที่เขาเหล่านั้นไม่ได้นับถือศาสนาพุทธแน่ ! และก็คงไม่ได้มีความเชื่อในเรื่องแบบนี้แน่ๆ แต่ก็ไหนๆแล้ว มาถึงทั้งที เข้าเมืองตาหลิ่วก็ต้องหลิ่วตาตาม

ผมดูแล้วก็อดขำไม่ได้ ถึงความน่ารักของฝรั่ง แต่ก็อยากเตะไอ้คนไปหลอกเขานี่แหละ ไม่รู้ไปบอกให้เอามาดื่มได้ยังไง เพราะคนไทย ยังแค่เอามาล้างมือ หรือพรมหัวเท่านั้นเอง มองดูในบ่่อน้ำก็ไม่น่าจะสะอากพอที่จะเอามาดื่มได้

ซ้ำกว่านั้น พักนึง มีเจ๊ ! คนหนึ่งเดินมา แล้วก็ตามประสาคนแก่ ที่บนปากบ่อน้ำ มีท่อนไม้แห้งๆอยู่ท่อนหนึ่ง ไม่รู่ใครเอาพวงมาลัยไปคล้องไว้หลายพวง
เจ๊ ! แกเดินมา ตักน้ำในบ่อศักสิทธิ์รดตอไม้ซะเลย ประมาณหนึ่งเป็นพิธีกรรม หรือวิธีขอพร

คราวนี้ล่ะ นักท่องเที่ยวน่าจะชาวเอเชีย ทำตามเลย ไม่ตักกินแล้ว แต่ตักน้ำรดท่อนไม้กันใหญ่ กลายเป็นพิธีกรรมศักสิทธิ์ไปซะงั้น
ผมเลยขำหนักกว่าเก่า...เลยถามเจ๊ ! แกไปว่า
ผม : แม่...เอาน้ำไปรดท่อนไม้ทำไม
แม่ : เห็นมันแห้งๆอยากให้ชุ่มชื่น(พร้อมหัวเราะ)

แล้วดูสิ่งที่แม่ผมทำ กลายเป็นพิธีศักสิทธิ์ซะงั้น
นักท่องเที่ยวยืนต่อคิวรอตักน้ำรดท่อนไม้...555

วัตรอันงดงาม, ที่วัด"ลำพญา" #ทนายแจ็ค

ในวันที่มีโอกาสได้เดินทางไปแถว อำเภอบางเลน จังหวัดนครปฐม จึงได้ลองไปแวะที่"ตลาดน้ำวัดลำพญา"
เมื่อจอดรถแล้วเสร็จสรรพ สิ่งแรกที่นึกได้ว่าต้องทำก่อนเดินสำรวจตลาดน้ำ ก็คือนมัสการองค์หลวงพ่อในโบสถ์วัดลำพญาก่อนเป็นสิ่งแรก



จึงมุ่งเดินตรงไปยังโบสถ์ก่อน เมื่อใกล้ถึงพลันสายตามองไปเห็นพระหนุ่มสองรูปสะพายย่ามสีเดียวกับจีวรซึ่งพิเคราะห์แล้วน่าจะเป็น,อาคันตุกะเช่นกัน ดูสีจีวรและลักษณะการห่มคลุมจีวรเลยพอดูออกว่าเป็นพระสาย"ธรรมยุต" เดินตรงมายังทางเดินเข้าโบสถ์ด้วยเช่นกัน ผมจึงลดก้าวเดินลง เพื่อให้ทางแด่พระหนุ่มสองรูปก่อน เมื่อถึงเขตของโบสถ์ด้านนอกผมมองเห็นสิ่งหนึ่งที่พระรูปหนึ่งทำก็คือ การถอดรองเท้าตั้งแต่ยังไม่เข้าเขตโบสถ์แล้วจึงเดินเข้าไป ซึ่งเป็นการแสดงออกถึงความเคารพต่อสถานที่ ผมจึงสดุดตาขึ้นมาทันที(พื้นด้านนอกของโบสถ์แค่มองก็รู้ว่าร้อนมาก ปูกระเบื้องและเป็นเวลาบ่ายโมงโดนแดดมาทั้งวัน) ทั้งสองรูปเดินขึ้นไปทางประตูด้านข้างของโบสถ์ ส่วนตัวผมเดินอ้อมไปเข้าประตูด้านหน้าโบสถ์ พอเข้าไปก็เห็นพระอาคันตุกะทั้งสองรูป กำลังห่มจีวรใหม่ คือแต่เดิมห่มจีวรแบบคลุมมา(ห่มปิดไหล่ทั้งสองข้าง ซึ่งเป็นไปตามพระธรรมวินัยที่ถูกต้องในการออกนอกเขตวัด)ได้ห่มจีวรใหม่เป็นแบบห่มเฉวียงบ่า(เป็นการห่มแบบลดไหล่ คือปิดไหล่ข้างเดียว) และทั้งสองรูปเปิดย่ามนำผ้าสังฆาฏิที่นำมาด้วยห่มพาดไหล่ทับอีกที ซึ่งตั้งแต่ผมเดินเข้ามาผมมองพระทั้งสองรูปนี้ตลอด จนผมกราบนมัสการหลวงพ่อประจำโบสถ์เสร็จ พระทั้งสองรูปก็ยังห่มจีวรไม่เสร็จ จึงมีเวลานั่งดูต่อตั้งแต่เริ่มห่มจนนำผ้าสังฆาฏิพาดบ่า และนำผ้ารองนั่งบางๆมาปูก่อนที่พระทั้งสองรูปจะเริ่มนั่งแล้วจึงกราบนมัสการพระพุทธรูป ซึ่งการกราบก็ไม่ได้กราบแบบลวกๆเหมือนเราทั่วไป ท่านท่องบทสวดต่างๆก่อน แล้วจึงค่อยบรรจงกราบอย่างช้าๆ





การห่มจีวรแบบเฉวียงบ่าและนำผ้าสังฆาฏิพาด ซ้อนบ่าเป็นการห่มจีวรในการแสดงความเคารพก่อนที่พระทั้งสองรูปจะกราบนมัสการองค์หลวงพ่อในโบสถ์ ซึ่งแสดงถึงความตั้งใจและบรรจงในการให้ความเคารพอย่างสูงของพระสงฆ์ทั้งสองรูปทำให้ผมรู้สึกยินดีใน"วัตร"ปฏิบัติของทั้งสองรูปนัก

posted from Bloggeroid

วัดขุนอินทประมูล อ.โพธิ์ทอง จ.อ่างทอง #ทนายแจ็ค

ไปวัดขุนอินทประมูลตั้งแต่6ปีก่อน ตั้งแต่วัดยังไม่พัฒนา ตื่นตาครั้งแรกที่ไปว่าพระนอนองค์สีขาวนี้มาตั้งอยู่ได้อย่างไรกลางทุ่งนา คิดย้อนไปในอดีตว่าแถบนี้น่าจะมีชุมชนที่ใหญ่มาก พระพักต์ของพระนอนเมื่อมองแล้วรู้สึกมีความสุขและอิ่มใจ หลังจากนั้นทุกครั้งที่ขับรถผ่านอ่างทอง ก็จะต้องขับรถอ้อมไปสักการะแทบจะทุกครั้ง ซึ่งน่าจะไปเกินกว่า10ครั้ง
ครั้งนี้กลับมาจากพิษณุโลก ก็ตั้งใจไว้แล้วว่าจะไปสรงน้ำองค์พระนอนวัดขุนอินทประมูลให้ได้ ครั้งนี้ไปถึงก่อนค่ำพอดี